Produkty stanowiące najlepsze źródło przeciwutleniaczy

Badania wskazują, że przeciwutleniacze mogą pomóc w walce z rakiem, chorobami serca, chorobą Alzheimera i chorobą Parkinsona chroniąc przed szkodliwym działaniem wolnych rodników mających wpływ na rozwój wspomnianych dolegliwości.
Jakie produkty są najlepszymi źródłami antyoksydantów? Norwescy i amerykańscy uczeni sporządzili listę artykułów spożywczych o najwyższej zawartości antyoksydantów w jednej (stugramowej) porcji:

Jeżyny

Zawierają 5,75 milimoli przeciwutleniaczy na 100 gramów produktu.

Te letnie owoce są na szczycie katalogu, ponieważ zawierają „zawrotną” ilość przeciwutleniaczy. Ponadto nie mają tłuszczu i stanowią źródło kwasu foliowego oraz witaminy C. Są świetną podstawą koktajli i deserów, a także świetnie smakują jako świeże. Można też zamrozić jeżyny i jeść je przez cały rok.

Orzechy włoskie

Zawierają 3,77 milimoli antyoksydantów na 100 gramów.

W orzechach nie ma cholesterolu, jest niska ilość sodu i wiele witamin oraz minerałów. Poleca się umieszczenie ich w diecie poprzez np. dorzucenie do sałatek, musli czy puddingu.

Truskawki

Zawierają 3,58 milimoli przeciwutleniaczy w 100 gramach.

Truskawki mają tak mało kalorii, że można je jeść niemal bez ograniczeń. Stanowią doskonały dodatek do deserów, koktajli, sałatek. Chętnie są także spożywane jako świeże.

Gotowane karczochy

W stu gramach produktu znajduje się 3,56 milimoli przeciwutleniaczy.

Są jednocześnie dobrym źródłem przeciwutleniaczy i żelaza. Ponadto osłabiają rozstrój jelit i pomagają dobrym bakteriom rozwijać się w układzie pokarmowym.

Poleca się gotowanie karczochów przez 20 minut z jednym lub dwoma plasterkami cytryny, liściem laurowym i odrobiną soli.

Żurawina

Zanotowano 3,13 milimoli antyoksydantów w 100-gramowej porcji.

Poza właściwościami przeciwutleniającymi, owoce te wykazują przeciwzapalne działanie mogące pomóc w zapobieganiu problemom dróg moczowych oraz powstrzymywać rozwój innych infekcji.

Ponieważ żurawina jest zbyt cierpka, by jeść ją świeżą, robi się z niej dżemy, oraz dodaje do zarówno słodkich, jak i pikantnych potraw.

Maliny

W 100 gramach owoców są 2,87 milimole przeciwutleniaczy.

Maliny mają długą historię zastosowań w medycynie począwszy od problemów z migdałkami po bóle brzucha, a także wzmocnienie macicy w czasie ciąży.

Są także niezwykle bogate w witaminę C. Świeże lub mrożone owoce można wykorzystać do sałatek owocowych, deserów lub zjeść je z jogurtem.

Jagody

Zawierają 2,68 milimoli na 100 gramów.

Poza silnymi właściwościami przeciwutleniającymi jagody pomagają obniżyć poziom cholesterolu oraz zapobiegają rozwojowi raka wątroby.

Czarne jagody (borówki czernice) nie są kwaśne i mogą być spożywane na surowo. Pozwoli to zachować ich relatywnie wysoką zwartość witaminy C.

Mielone goździki

W stu gramach produktu znajdują się 2,64 milimole antyutleniaczy.

Jakkolwiek trudno uczynić z tej przyprawy istotny element codziennego menu, warto postarać się o jej obecność w diecie. Trzeba przypomnieć, że można dodawać je do dań z drobiu lub mięsa, a także przy przyrządzaniu dyni czy do grzańca.

http://www.zdrowie.senior.pl/

Reklamy

Witamina C

Opis i funkcje:

Witamina C – znana głównie pod nazwą kwasu askorbinowego obejmuje również jego pochodne jak np. kwas dehydroaskorbinowy, które wykazują takie samo działanie biologiczne. Przed poznaniem jej budowy chemicznej była nazywana czynnikiem przeciwgnilcowym. Zapobiegała bowiem gnilcowi (szkorbutowi), który znali już Wikingowie i zwalczali za pomocą cebuli. W średniowieczu choroba ta dziesiątkowała rycerzy krzyżowych, a na początku czasów nowożytnych stała się plagą marynarzy. W końcu XV wieku Vasco da Gama podczas swej podróży dookoła przylądka Dobrej Nadziei stracił 2/3 załogi z powodu gnilca. W miarę rozwoju żeglugi dalekomorskiej masowe zachorowania na statkach zdarzały się coraz częściej. Prowiant zabierany na statki (przetwory zbożowe, konserwowane mięso, tłuszcz) miał dużą wartość kaloryczną lecz nie zawierał witaminy C. Gnilec nękał pierwszych kolonizatorów Ameryki Północnej, występował wśród żołnierzy na wszystkich frontach w czasie I wojny światowej. W 1928 Szent-György uzyskał z wyciągów z nadnerczy, kapusty i pomarańczy związek, który wykazywał właściwości oksydoredukcyjne. Szent-György nie zdawał sobie sprawy, że związek ten to witamina C nazwana przez niego kwasem heksuronowym. W 1932 Wang i King otrzymali witaminę C z cytryny. W rok później Haworth, Hirst i współpracownicy ustalili budowę chemiczną witaminy C. W latach 1933-34 Reichstein i współpracownicy dokonali syntezy kwasu askorbinowego. Witamina C, uczestniczy w produkcji kolagenu i podstawowych białek w całym organizmie (kości, chrząstki, ścięgna, więzadła), uczestniczy w procesach metabolicznych jako substancja przenosząca elektrony, jako jeden z najważniejszych przeciwutleniaczy pełni także istotną funkcję w reakcjach odtruwania i odporności organizmu chroniąc go przed procesami utleniania, uczestniczy w metabolizmie tłuszczów, cholesterolu i kwasów żółciowych, uczestniczy w regeneracji witaminy E, jest czynnikiem stabilizującym układ odpornościowy i immunologiczny, hamuje powstawanie w żołądku rakotwórczych nitrozoamin, Ma właściwości bakteriostatyczne i bakteriobójcze w stosunku do niektórych drobnoustrojów chorobotwórczych, bierze udział w biosyntezie hormonów kory nadnerczy, podnosi odporność organizmu.

Niedobór witaminy:

– zaburzenia w tworzeniu kolagenu (zwiększona łamliwość kości), wolniejsze gojenie się ran, – bladość skóry i błon śluzowych, – zaburzenia w przemianie kwasów tłuszczowych, – osłabienie naczyń włosowatych i możliwości powstawania mikrowylewów w różnych narządach, – zmniejszenie odporności na infekcje, – bóle mięśniowe, zmęczenie, apatia i brak apetytu, – występowanie szkorbutu (gnilca) objawiającego się obrzękami i krwawieniem z dziąseł oraz wypadaniem zębów

Nadmiar witaminy:

– stosowanie wysokich dawek powoduje zakwaszenie moczu, upośledzając w ten sposób wydalanie stałych kwasów i zasad. Kwaśny odczyn moczu może powodować wytrącanie się mocznów i cystynianów oraz tworzenie się kamieni w drogach moczowych, nie należy więc podawać dużych dawek witaminy C chorym ze skłonnościa do dny, cystynurii lub tworzenia się kamieni moczanowych.

http://www.zdrowazywnosc.republika.pl/

Napisane w Witaminy. Tagi: . 3 Komentarze »